تبليغاتX
کاملترین وبلاگ هوانوردی ایران
 
 
آنتونف 225 هواپيمايي است حاصل جنگ سرد ، كار طراحي و ساخت اين هواپيما در اويل دهه 80 آغاز شد و اولين پرواز خود را در سال 1988 انجام داد . پس از آن اين هواپيما كه بعنوان بززگترين هواپيماي نظامي جهان شناخته مي شود در نمايشگاه هوايي پاريس در سال 1989 با حمل شاتل هوايي بر روي بدنه خود غوغايي برپا كرد . در اين نمايشگاه آنتونف 225 بيشترين بازديد كننده را داشت





پس از فروپاشي شوروي اين هواپيما كه در كشور اوكراين ساخته شده بود به گوشه از يكي از فروردگاههاي نظامي فرستاده شد . اين روال ادامه داشت تا در سال 1999 تصميم به بازسازي آن گرفته شد اين بازسازي با صرف هزينه 20 ميليون دلاري آغاز شد و تا سال 2001 ادامه يافت و در آن سال با تغيير كاربري 225 به كاربري بازرگاني موافقت شد و غول پيكرترين هواپيما نظامي جهان به غول پيكرترين هواپيماي باري جهان تبديل و پا به عرصه حمل و نقل هوايي گذاشت اولين پرواز اين هواپيما بعد از بازسازي در 2 آوريل سال 2001 با موفقيت انجام شد كه بلافاصله به نمايشگاه هوايي پاريس انتقال و براي بار دوم تحسين همه را برانگيخت .
آنتونف 225 مدل پيشرفته هواپيماي آنتونف 124 روسي است اين هواپيما (124 ) قابليت حمل 450 نفر نيرو را دارا بود و حتي مي توانست در زمينهاي چمن و باندهاي بساركوتاه پرواز كند يا فرود آيد

آنتونف 124



اما آنتونف 225 كه 17 خدمه پروازي دارد داراي 6 موتور قدرتمند ساخت شركت آنتونف اوكراين است اين موتورها مي توانند معادل 5/1 ميليون تن نيروي رانش ايجاد كنند آنتونف 225 قابليت حمل 1500 نفر نيرو را دارا مي باشد كه اين در نوع خود بي نظير مي باشد . مخازن سوخت اين هواپيما قابليت سوختگيري به ميزان 280 تن را دارا مي باشد و در حالت عادي در هر ساعت 18 تن سوخت مصرف مي كند و با بار قابليت پرواز به ميزان 12 ساعت را دارا مي باشد يكي از معايب اين هواپيما ارتفاع خلبان با زمين در هنگام فرود يا پرواز است كه تقريبا 10 متر مي باشد در خصوص وزن آن همين نكته كافيست كه آنتونف 225 وزني معادل 8 فروند بوينگ 737 دارد . طول اين هواپيماي غول پيكر 43 متر مي باشد كه با اين طول مي تواند بدنه يك بوينگ 737 را در خود جاي دهد . قابليت ديگر اين هواپيما حمل بار بصورت خارجي مي باشد يعني مي توان با قراردادن قسمتي در روي بدنه هواپيما بارهاي حجيم را نيز حمل نمود همانطور كه در سال 1989 شاتل را حمل نمود . از بارگيري هاي مهم اين هواپيما بعد از بازسازي مي توان به بارگيري يك واگن قطار همراه با ريل به وزن 109 تن ، بارگيري ژنراتور و مولدهاي برق و حمل ماشينها و وسايل و خدمه يك شركت اتوميبل راني را براي شركت در مسابقات نام برد . در پايان قابل ذكر است اين هواپيما قابليت حمل بار تا 250 تن را دارا مي باشد .





منبع : http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=13250&start=0&postdays=0&postorder=asc&highlight=

 

  نوشته شده در  چهارشنبه نهم اسفند 1385ساعت 20:49  توسط امید  | 
اسرار اختفای F/A-22

مقاله ای که در پیش دارید به بررسی فناوریهای به کار برده شده در جنگنده اف 22 خواهد پرداخت امید است مورد توجه دوستان قرار گیرد .

محققان و کارشناسان شرکت سازنده جنگنده اف 22 (لاکهید مارتین ) از سه فناوری جدید که مکمل یکدیگرند برای ساخت اولین جنگنده استیلت رهگیر جهان استفاده کرده اند .

1- فناوری سطوح شیبدار(کاهش سطح مقطع راداری)

2- فناوری مواد جاذب رادار

3- استفاده از مواد جاذب گرما و امواج داخلی (در مفیاس اندک)



مقدمه

شاید قبل از هرچیز بهتر باشد که به نحوه عملکرد رادار به صورت اجمالی بپردازیم

رادارها به گونه ای طراحی شده اند که امواج معینی را با طول موج و بسامد معین در فضا پخش میکنند در صورتی که مانعی در مسیر حرکت امواج منتشر شده ایجاد شود امواج با آن برخور نموده قسمتی از امواج جذب جسم و مقداری نیز بر اثر بازتابش در خلاف جهت باز میگردد . این مقدار بازتابیده شده پس از دریافت توسط آنتنهای گیرنده و آنالیز زمان انتشار و دریافت موج ، جهت انتشار موج ، سرعت انتشار موح و نیز سایر موارد دیگر نشان میدهد که امواج به چه نوع مانعی به چه بزرگی و با چه سرعتی برخورد کرده اند




.

پس یکی از علل شناسایی پرنده ها بازتابش امواج جذب نشده در آن است پس باید فکری کرد تا این امواج یا بازتابش مجدد نداشته باشند و یا از مسیر بازتابش اصلی منحرف شوند . حال چگونه میتوان این کار را انجام داد .

فناوری سطوح شیب دار ( کاهش سطح مقطع )

در این فناوری از روش انحراف موج بازتابش برای جلوگیری از رهگیری پرنده استفاده میشود . همانطور که در بحث اپتیک (نور) در زمان دبیرستان به یاد داریم زاویه تابش و انعکاس نور به یک سطح صاف همواره برابر و در عوض زاویه تابش و انعکاس یک دسته پرتو موازی به یک سطح ناصاف و خمیده همواره متفاوت است و این همان اصل در فناوری کاهش سطح مقطع میباشد . در جنگنده های قدیمی به دلیل بالا بودن تعداد مکانهای خمیده و سطوح ناصاف ناشی از محل استقرار بمبها و موشکها و نیز خمیده و یا گرد بودن مقطع پرنده امواجی که از طریق رادار در فضا منعکس میشد پس از برخورد با پرنده در جهات گوناگون انعکاس مییافت که قسمتی از آن توسط ایستگاههای کنترل زمینی دریافت و موقعیت پرنده شناسایی میشد . جای شکی نبود که با منحرف کردن تمامی موج انتشار یافته شده در یک مسیر میتوان شانس دریافت امواج را در زمین برای آنتنهای زمینی بسیار کاهش داد .پس در جنگنده های نسل جدید تا حد ممکن سعی شد تا سطح مقطع زیرین اکثر هواپیما ها یا به صورت صاف باشد و یا به صورت شکسته تا موج تابیده شده را فقط و فقط در یک جهت منحرف کند .









فناوری مواد جاذب رادار

برای درک بهتر این فناوری در ابتدا به بحث درباره ماده سیاه میپردازیم

ماده سیاه در جهان هستی ماده ای نامرئی است که بنابه یافته های ستاره شناسی اکثر فضای پیرامون جهان هستی را در بر گرفته و از عبور هرگونه نور و موجی از خود به طور کامل جلوگیری میکند و باعث جلوگیری از رسیدن نور از آن سوی ماده به سمت جهان هستی میگردد. علت اصلی سیاه دیده شدن آسمان در شب نیز وجود همین ماده سیاه است . ولی در بحث زمینی مشابهی برای ماده سیاه با نام جسم سیاه تعریف شده است .

جسم سیاه جسمی است که تمامی امواج تا بیده به سمت آن را به طور کامل جذب کرده و مانع از بازتابش آن میگردد .جسم سیاه آرمانی متشکل از یک ساختار کروی شکل است که سوراخ ریزی بر آن وجود دارد و هر پرتوئی که وارد این سوراخ شود توانایی خروج از آن را نخواهد داشت .









حال که با ماده سیاه آشنایی یافتید وچگونگی عملکرد آن را مشاهده کردید زمان آشنایی با عملکرد مواد جاذب رادار فرا رسیده است

هنوز هیچ تاریخچه مشخصی در مورد مواد جاذب رادار و سازنده آنها مشخص نشده . برخی کارشناسان ادعا کردند که آلمان اولین کشوری بود که در جنگ جهانی دوم و در سال 1942 موفق به ایجاد این فناوری شد و لی پس از شکست آمریکا اسناد آن را به دست آورده و پس از تحقیق از آن بهره برداری کرده است (در صورتی که این فرض درست می بود باید آمریکا در اوایل دهه هفتناد میلادی توانایی ساخت جنگنده های ضد رادار را به دست می آورد در حالی که اولین طرح ساخت جنگنده ضد رادار در خلال سالهای 1990 تا 1995 ارائه شد ) دسته دوم از کارشناسان نتایج تحقیقات یک دانشمند روسی در دهه های 60 و 70 را کلیدی برای آغاز طرح ساخت این مواد اعلام کردند . هرچند که ایران نیز این نظریه را رد نکرده و نام دانشمند مربوطه و کتاب وی را به دست آورده (متاسفانه به دلیل اعمال سانسور بر بخشی از اطلاعات موجود در منابع ایرانی موفق به یافتن نام و نام کتاب دانشمند مربوطه نشدیم ) وجود زیر دریایی های غیر قابل رهگیری شوروی در دهه های بعد از هفتاد نیز تاییدی بر این مطلب می تواند باشد . ولی اولین تحقیقات رسمی در مورد مواد جاذب رادار به گفته غربی ها در سازمان کشتیسازی داکیارد کانادا با همکاری چند دانشگاه بزرگ انجام شد که پس از سه سال به نتیجه رسید . و علاوه بر دستیابی به این فناوری نرم افزاری نیز برای پیش بینی مناطق حساس راداری در پرنده ها و کشتی ها که میتوانست موجب شناسایی آنها شود نیز طراحی شد .( گزارش این مطلب به زودی پس از ترجمه در اختیار دوستان قرار خواهد گرفت )

در این فناوری نوین از ساختار شش ضلعی لاله زنبوری به طور گسترده استفاده شده است (باز هم میگم طبیعت خودش الهام بخشه بسیاری از مهندسانه جهانه ) که تنها ماده ای چون کربن که به گفته کارشناسان از نوع فعال آن است می تواند چنین ساختاری را ایجاد کند .

هنگامی که امواج رادار با سطحی برخورد میکنند ابتدا مقداری از نیروی آن موج از سوی سطح جذب شده و نیروی موج بازگشتی به همان مقدار کاهش می یابد که موجب ضعیفتر شدن موج برگشتی میشود . ساختار لانه زنبوری با ایجاد انعکاسهای درونی پی در پی یک موج نیروی آن موج را گرفته و باعث میشود که در نهایت موج خروجی نتواند قدرت کافی را برای بازگشت به آنتن زمینی و ایجاد زمینه شناسایی پرنده فراهم کند . فقط رادارهای پرقدرتی چون رادار میگ 31 روسی تا کنون توانسته اند به تعداد محدود این گونه پرنده ها را آن هم در فاصله نه چندان دور شناسایی کنند . علت اصلی آن نیز میزان بالای انرزی موجود در امواج پخش شده توسط رادار میگ 31 است که با وجود انعکاسهای پی در پی باز هم میتواند مقداری انرزی کافی برای بازگشت به رادار میگ را داشته باشد .

تاکنون هیچ گونه شکلی از نوع ساختار لانه زنبوری به کارگرفته شده در این مواد منتشر نشده ولی نزدیکترین اشکال ممکن که برخی کارشناسان با استفاده از قوانین فیزیکی آن را تصویر کرده اند به صورت زیر میتواند باشد .





3- استفاده از مواد جاذب گرما و امواج داخلی (در مفیاس اندک)



آخرین ترفندهایی که برای اختفای جنگنده اف 22 در نظرگرفته شده است عبارتند از

1- استفاده از نوعی سرامیک ضد حرارت در انتهای اگزوز که با عدم جذب گرما توانایی رهگیری جنگنده توسط موشکهای حرارتی را در سرعتهای کمتر از 1.5 ماخ به طور چشمگیری کاهش میدهد .

2- با توجه به جایگزین شدن دستگاههای هدایتی آنالوگ با دیجیتال میزان ریسک خروج امواج ایجاد شده توسط دستگاههای دیجیتالی افزایش پیدا کرده است که میتواند باعث شناسایی پرنده توسط نوع به خصوصی از رادارهای پیشرفته گردد. برای جلوگیری از این امر متخصصان با ایجاد یک پوشش داخلی ضد امواج و نیز به کار بردن لایه نازکی از طلا در قسمت داخلی شیشه کابین خلبان حد اکثر کارایی ممکن را برای جنگنده ایجاد کرده اند .



حرف آخر : هر چند روز به روز دنیای علم با پیشرفت خود باعث ایجاد فناوریهای نظامی جدیدی می شود ولی همزمان با آن و یا با فاصله کمی از آن روش مقابله با آن فناوری نیز بدست می آید . درست همانند حیوانات که پس از مدتی زندگی در خطر خود را در مقابل خطرسازگار و یا ایمن میکنند . طبیعت همواره الهام بخش بسیاری از دانشمندان جهان بوده است و بسیاری از راه حل های موجود را نیز درخود نهان دارد . شاید روزی که آن سیب بر سر نیوتون افتاد او هرگز فکر نمیکرد که روزی لانه زنبور الهامی برای دانشمندان برای اختفا در آسمان باشد . حال دیگر زمان آن رسیده که در کشور خود نیز با توجه به اسرار درون طبیعت ما نیز سعی در ایجاد پیشرفت در کشور خود نماییم . به امید پیشرفتهای بیشتر MSKSB

منابع . مطلب فوق جمع بندی از مطالب بیش از ده سایت معتبر علمی داخلی و خارجی هست که پس از یک هفته تلاش مداوم تقدیم حضورتان میگردد . امید است با رعایت قانون کپی رایت گرد آور را در ارائه مطالب جدیدتر مصمم تر کنید .

توجه : ساختار لانه زنبوری واقع در تصویر تا کنون به تایید هیچ ارگان نظامی داخلی یا خارجی نرسیده است . پس آن را ساختار نهایی تلقی نکنید.

منبع : http://www.air21.blogfa.com

  نوشته شده در  چهارشنبه نهم اسفند 1385ساعت 20:45  توسط امید  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM